DE KLEINSTE TEGENSTANDER

 Burke is een paar keer geveld door een heel kleine tegenstander. De malaria muskiet. Behorende bij de Anopheles familie. Vanwege zijn werkzaamheden als militair in de goudvelden in het uitgestrekte, dichte Surinaams oerwoud. Heeft hij meer dan 8 keer volledige malaria aanvallen gehad. Compleet met hoge koorst, koude rillingen en langdurige bedrust.Hij heeft in totaal de malariasoorten Plasmodium tropica, Vivax en Phalseparum opgelopen. Van allen is de Vivax het minst gevaarlijkst en het lastigst.. Sporen van de Vivax blijven echter in je lever rondhangen wachtend op het moment dat je weerstand daalt om dan toe te slaan. In 2000 was dit het geval voor Burke. Hij was voor zeker 1 jaar niet naar het Surinaams binnenland gegaan en besloot, na training, mee te doen aan Koshikiwedstrijden in Canada. In Ottawa was het winter en de temperatuur toen min 20 graden Celcius. Burke won de wedstrijden werd Oost-Canadees kampioen maar kreeg na het toernooi last van hevige rillingen. Hij kende de symptomen en wist gelijk dat hij malaria had. Hoe? Zijn lichaamsweerstand was door de kou gaan dalen en de vivax was daardoor opkomen dagen. Na elke malaria-aanval zag hij echter met zijn doorzetting, kans om binnen korte tijd weer op wedstrijdconditie te komen.

 HET NEERSTORTEN VAN DE ANTHONY NESTY

 De vliegramp in Paramaribo, Suriname op 7 juni 1989 was ook iets dat een stempel op zijn leven heeft gedrukt. Hij volgde toen een officiers opleiding van het Nationaal Leger en sliep samen met 30 anderen intern op de brigade van de Militaire Politie. Ze werden heel vroeg in de ochtend van die dag gewekt, deden snel hun uniformen aan om 50 km verder geconfronteerd te raken met een gecrashte Boeing 747-300 en overal om hun heen lijken. Ze moesten lijken en lichaamsdelen bergen. Burke was de enige met een technisch recherche opleiding en moest samen met enkele leden van de Burger politie, in een speciaal team, helpen om de lijken te identificeren. Dit duurde enkele dagen. De lijken werden ondergebracht in een geimproviseerde mortuarium en men trachtte ze met ijs te koelen. Met het tropisch weer in Suriname raakten de lijken, ondanks voldoende balsemen met formaline, toch snel in staat van ontbinding.

VERDER

REPRESENTATIVE OF SURINAM FROM THE INTERNATIONAL KOSHIKI FEDERATION